
‘Ha lieverd …’
Alsof je zometeen de voordeur openmaakt. Op de achtergrond klinkt het geruis van de autoradio. Een vrolijk popnummer dat schril afsteekt tegen de stilte in deze kamer.
‘Ik ben onderweg naar huis.’
Het antwoordapparaat kraakt.
Naar huis …
Ik weet precies hoe je kijkt als je dat zegt. Je ogen half op de weg gericht, een flauwe glimlach om je lippen. Je stem klinkt zo dichtbij dat ik je parfum kan ruiken.
‘Het loopt wat uit. Er staat een file bij de afrit.’
Je ergerde je altijd zo aan files. Je trommelde met je vingers op het stuur en zuchtte als er een auto van baan wisselde.
De richtingaanwijzer tikt tegen het raam.
‘Maak je geen zorgen, ik ben er zo.’
De tafel was gedekt voor twee. De aardappelen verdroogden langzaam in de pan. De damp verdween van de groenten tot alles koud en smakeloos werd. De klok aan de muur tikte genadeloos door.
‘En zet de koffie maar vast klaar.’
Ik dronk koffie om de tijd te doden. Eén kopje, twee kopjes, tot het zwarte vocht in mijn maag brandde en ik trilde op mijn benen. Mijn ogen bleven maar naar het raam dwalen, zoekend naar koplampen op de oprit.
Op de achtergrond lacht iemand hard op de radio. Een dj die een flauwe grap maakt.
‘Ik heb trouwens iets gezien dat jij mooi zou vinden.’
Zou.
Dat ene woord snijdt door mijn ziel.
‘Vertel ik je straks wel.’
Het bericht eindigt met een diepe ademteug.
‘Tot zo, lief.’
Geen pieptoon. Geen tweede bericht. Alleen een ijzingwekkende leegte die de kamer vult.
De deurbel luidde. Op de stoep stonden twee agenten, hun petten in de hand. Eén noemde jouw naam, en op dat moment stortte mijn wereld geruisloos in.
Mijn vinger zweeft boven het scherm van het antwoordapparaat. De tranen branden in mijn ogen, maar ik kan het niet laten.
Nog één keer afspelen.
‘Ha lieverd…’
Ik sluit mijn ogen en geef me over aan je stem. Voor een paar kostbare seconden leef je nog en ben je weer onderweg naar mij.
Log in om te reageren
Goed geschreven, lekkere zinnen en een bepaalde spanning over iets tussen de hoofdpersoon en degene die de hoofdpersoon belde.
Misschien had ik een tunnelvisie, maar ik dacht hier dat de hoofdpersoon argwaan kreeg over het berichtje. Hij staat daar dan zogenaamd in de file, maar zonder...
Dankjewel voor je feedback, Tinus Empiricus. Oorspronkelijk was de scène die je noemt langer. Ik kan me voorstellen dat, als je in een frame van vreemdgaat zit, de scène met de agenten wat abrupt overkomt. Voor de hp was die deurbel ook volkomen onverwacht. Als schrijver zat ik in haar hoofd. Maar...
Beste Nel, Dank voor je verhaal en zeer beeldend beschreven. Je kunt je er de treurigheid goed bij voorstellen, dit zijn dagelijks voorkomende taferelen. Ik vraag mij wel af, maar het zal mijn gebrek aan romantiek zijn, of het taalgebruik in de auto ook nog zo gaat als (blijkbaar) mensen al jaren s...
Erg goed gedaan, sluit me aan bij de commentatoren en in deze versie komen de agenten abrupt, maar het kan best. 🔥 ZGG · Zeer graag gelezen
Heel mooi. Ik sluit me volledig aan bij de reactie van Persephone. De reactie van Ine kan ik ook wel volgen. Die alinea zou je ook weg kunnen laten. Dat is jouw keuze uiteraard. Hoe dan ook ben ik onder de indruk. Je verhaal raakte me. Weinig woorden, maar heel raak geplaatst.
Mooi, prettige schrijfstijl , ik zie haar zitten…. Persoonlijk zou ik de alinea van de twee agenten aan de deur helemaal weglaten , is wat mij betreft overbodig . De lezer kan dit stukje zelf invullen en ik denk dat de overgang van de leegte naar de zwevende vinger dan mooier is, komt het nog meer ...
Hoi Nel, Ik heb je verhaal drie keer gelezen, voordat ik zag wat me verwarde, namelijk dat de scène met de agenten in de tegenwoordige tijd staat en het verpieteren van het eten en het koffie drinken in de verleden tijd. Heb je dat met opzet gedaan? Ik denk dat het verhaal beter tot zijn recht komt ...
Dankjewel voor je feedback, Raneguel. Ik had dit gedeelte inderdaad met opzet in de tegenwoordige tijd geplaatst, maar twijfelde wel. Ik deed dit, omdat de scène voor de hp voelde als een herbeleving. In de nieuwste versie staat dat deel in de ovt. Werkt dat beter zo, zonder impact te verliezen?
Voor mij wel, maar vraag het vooral ook anderen!