Een half miljoen

"We luisteren en we stelen." Mooie zin Tony. Het verhaal illustreert hoe goed jij dit doet. En dat wat je hoort, ziet en steelt zet je vervolgens als juweeltjes achter elkaar. Heel mooi, al die details. Het ritme. Genoten.

Sterk dat detail van de kaart niet bekijken. De openingszin 'het Leffe glas zweet in mijn hand' werkt voor mij niet zo sterk, bij zweten denk ik eerder aan iets warms, niet aan koude condens zoals dat bij zo'n glas vaak het geval is. Ik zou er denk ik zelf voor kiezen te openen met het is de eerste ...

Ademloos, Tony. Ik heb je verhaal ademloos aan één stuk gelezen, en toen nog een keer. Onopvallend weef je pareltjes van formuleringen door je tekst heen, die de situatie en de verhoudingen trefzeker in beeld brengen. Jouw scène lééft en grijpt me bij mijn donder, ik ben erbij; zit naast jou in stil...

Leest lekker. Dit is precies waar deze opdracht zich zo goed voor leent: een stiekem kijkje in het leven van anderen, en dan verrast, verbaasd, geraakt, of wat dan ook worden. Goed gelukt!

Zeer levendige beschrijving, alsof ik zelf naar jullie zit te kijken en luisteren. ZGG

Hier gaat Ton heel blij mee zijn. De friet onder de stoel, de brommer op de ringlaan, het draaien aan de ring, alles klopt en valt precies op zijn plaats. Alleen die Duvel na een Leffe? Niet mijn smaak maar HHGG.